De objecten van Henk Kraan symboliseren vergankelijkheid, maar gaan ook over verbinding, bewustzijn, de zoektocht naar ZIJN, in dit moment, in het hier en nu. De objecten bestaan uit symbolen uit het geloof of uit het spirituele, maar ook uit klei, steen, dierschedels, een belletje als oog, een glas-geblazen poppenoog uit de jaren ’60. Allerlei symbolen die houvast geven in de hoop de aanschouwer te raken waardoor deze dichter bij zichzelf kan komen om daar vrijheid te ervaren.