Onomlijnd

Uit de volle breedte van het leven haal ik mijn inspiratie: reizen, teksten, indrukken uit het dagelijks leven, alles kan dienen als uitgangspunt voor een nieuw werk. De werken die ik maak zijn dan ook niet onder één noemer te vangen wanneer het gaat om stijl, materiaalgebruik, thematiek of vorm. Elke impressie die vraagt om in beeld te worden vertaalt, vraagt ook om een eigen stem en stempel.

Wat in al mijn werken wel telkens weer terugkomt is een gelaagdheid die ik tijdens het werken ervaar. Niet het resultaat, maar veel meer het proces is leidend als ik in mijn atelier ben. Pas al schilderend kom ik erachter wat mij die diepe ervaring heeft gegeven, waarmee ik aan het werk ben. Als de schillen van de ui pel ik mijn eigen ervaring af, terwijl het werk onder mijn handen groeit. De laatste regels uit het gedicht “Wat zij wilde schilderen” van Judith Herzberg verwoorden mijn werkproces dan ook heel treffend:

“Het onomlijnde blijft
onomlijnbaar lokken.”

Rietje leidt je rond in het atelier