Joanne Zegers is bezig zichzelf opnieuw uit te vinden. Na jaren de grote horizon te hebben geschilderd wil zij de ruimte herindelen: aanraakbaar, doorzichtig en ondoorgrondelijk tegelijk. De ruimte van de horizon ligt nu achter het schilderij, schemert verlangend door de lagen heen. De fascinatie voor het licht is gebleven net als de herinnering aan een landschap dat alleen bestaat in de verbeelding.

‘Noem het een verlangen, een herinnering, een afdruk van een gedachte. Meer woorden kan ik het niet geven.’ De ramen en deuren gaan open (een belangrijk thema in het werk van Zegers op dit moment), maar het donker laat zich niet verjagen. Gelukkig maar, want de (schijnbare) tegenstelling tussen licht en donker is een voortdurende inspiratiebron. Zegers toont in Zaansgroen klein werk op papier, doek en karton. Joanne Zegers exposeert op zaterdag 26 en zondag 27 september van 13.00 tot 17.00 uur – vrij entree