Beeldend kunstenaar Gaby Bovelander (1931-2020) heeft een buitengewoon omvangrijk en zeer gevarieerd oeuvre nagelaten dat beheerd wordt door de Stichting Gaby Bovelander.

Gaby was een gepassioneerd kunstenaar die zich altijd probeerde te vernieuwen, zowel in techniek als in onderwerp. De eerste periode als schilder is het surrealisme belangrijk. Het werd haar eigen magisch-realistische stijl, één die zeer herkenbaar is.
Desolate landschappen, die bevolkt werden door ‘fantastische’ figuren en vormen. Daarna kwam er een periode van deformeren. Vervolgens brak de ‘lyrisch abstracte’ periode aan. Abstracte, sobere werken met krachtige composities, waarin subtiel herkenbare vormen terugkeren.
Toen het schilderen fysiek te zwaar werd, ging Gaby experimenteren met digitale kunst. In 2016 verscheen haar boek Banjoe Biroe 10, over het interneringskamp op Java waar zij met haar moeder opgesloten zat. Jaren van ontbering die we steeds in diverse uitingsvormen zien terugkeren in haar werk.

Gedurende haar hele leven heeft ze wat ze zag vertaald in beelden. Ze kon niet anders. Het licht in al zijn vormen, de wolkenluchten, de natuur en haar passie voor dieren, maar ook de mens bleef gedurende haar hele leven centraal staan. Het bestaan en de vergankelijkheid in één.


Publicatie
Van de hand van Lies van de Beek verscheen in 2021 bij Van Spijk Art Books de monografie Gaby Bovelander, Wie licht blijft zien, loopt nooit in duisternis. Deze is te koop voor € 29,95 tijdens de expositie of via www.stichtinggabybovelander.org.

Jan van Dijk over zijn werk:
Vanaf mijn eerste kinderkrabbels tot nu, altijd was er de behoefte om opgedane indrukken te verbeelden. Gaandeweg kreeg ik steeds
meer behoefte om buiten de lijntjes te kleuren.
Gevormd door mijn omgeving en tijdgeest, vind ik mijn weg. Altijd neem je jezelf mee in wat je ziet en beleeft. Je specifieke zelf is
bepalend voor de richting die je gaat.

Mijn laatste werk laat zien dat schilderen een interactie is, het uitgangspunt/schets en idee. Ik beweeg mee in het proces van schilderen, loslaten, aanvullen, wegschilderen, schuren en glaceren. Op zoek naar de atmosfeer, textuur, spanning en compositie.
De kaders, beperkingen die ik mezelf opleg, passen heel erg bij het moment en zijn altijd tijdelijk.

Marjoleine Maessen volgde onder andere de opleiding Genezend tekenen, Academie ’t Pad en zij kreeg les van meerdere kunstenaars. Door kunstenaar Helene Jansen werd zij geïnspireerd zich toe te leggen op het aanbrengen van kleureffecten (colorisme).

Marjoleine Maessen over haar werk:
Schilderen is voor mij op weg gaan en ontdekken wat er zich ontvouwt op het doek in kleur en vorm. Vooral in mijn abstracte werk kom ik dit tegen. Het proces is vaak spannend en niet te voorspellen. Het schilderen is een ontdekkingsreis naar mezelf: hoe ver durf ik los te laten wat het gaat worden en laat ik het schilderij mij vertellen wat er ontstaan wil? Een kunstzinnige en persoonlijke ontwikkeling, die elkaar beïnvloeden en onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Mijn schilderijen zijn soms uitbundig in kleurgebruik, maar kunnen ook ingetogen en mysterieus zijn. Ik ben een nieuwsgierig mens en beperk mezelf niet: ik schilder abstract, soms portretten, maak dotpaintings en ook collages. Het werken met deze verschillende vormen is sinds jaren mijn passie: er is een innerlijke drive om mijzelf op die manier te uiten!