Jan Hogema (1964) studeerde visuele communicatie aan de Kunstacademie in Den Bosch. 25 jaar werkte hij als zelfstandig grafisch ontwerper, daarnaast maakte hij ook vrij werk. Hogema wijdt zich nu volledig aan zijn kunst.

Het werk van Hogema heeft op het eerste gezicht iets sereens en donkers. De afbeeldingen die hij creëert, kenmerken zich door duidelijke lijnen en een krachtige, grafische uitstraling, maar zijn vrijwel altijd op een bepaalde manier geanonimiseerd. Hogema wil met zijn kunst een universeel verhaal vertellen en loskomen van het persoonlijke. De mystiek en vervreemding die dat oproept (waar kijk ik naar, wat vind ik hiervan?) is typerend voor zijn werk. Het levert iconische beelden op.

In zijn werken staat het zoeken naar identiteit en de aantasting daarvan centraal; vaak verbeelden ze een innerlijke worsteling tussen mentale vrijheid en gevangenschap. Hogema laat zien dat ook in lijden schoonheid schuilt: lijden is onlosmakelijk verbonden met het leven en komt voort uit diepere gevoelens zoals hoop, verlangen en liefde. In Hogema’s kunst schuren die verschillende lagen vaak een beetje; precies zoals dat gaat in het leven. Met zijn werk wil hij de geest in beweging brengen en uitdagen tot introspectie.