Joke van Vliet (1970) is schrijver en beeldend kunstenaar. In haar laatste roman Niets is echt gebeurd onderzoekt ze (via fictie) de worsteling tussen haar ambitie als kunstenaar en haar toewijding als moeder. De frustratie over het verglijden van mogelijkheden, dankzij de almaar voortrazende tijd, is aanleiding voor nieuw beeldend werk. In haar onderzoek naar het lichaam als drager van het leven, bekijkt ze de huid van oud schilderwerk. Schetsen, transparante verflagen en pasteuze olieverf op doek; materiaal waarin haar verloren tijd ligt opgeslagen. Van die tijd wil ze iets terugnemen. Met een Stanleymes snijdt ze er stukken uit. Zo ontstaan open plekken. Wat rest is hernomen in de tijd.