Erik Pape (1942) heeft een indrukwekkende carrière als schilder waarin zijn onderwerp jarenlang bijna uitsluitend Parijs was. Met de ogen van een buitenstaander en een kenner gaf hij onder meer de vijvers in de Tuilerieën, het Canal St. Martin, Sacré Coeur, Pont Neuf en daarna het drukke verkeersplein Place Stalingrad weer. In zijn recentere schilderijen op paneel kiest hij ervoor simpele dingen als een vaas, plant of gebruiksvoorwerp af te beelden tegen een monochrome achtergrond. Door hun eenvoud en concentratie zijn het radicale schilderijen waarin de bescheiden onderwerpen worden opgetild naar een ander niveau: hoe subliem kan een bloem, kopje of bundel asperges zijn ? In de galerie is nu een keuze uit de schilderijen op paneel van de afgelopen vier jaar te zien.
Andrea Freckmann (1970) onderzoekt in haar schilderijen het thema nostalgie, eerst met objecten en beelden uit haar jeugd in Duitsland in de jaren zeventig, nu staat het pittoreske Zeeuwse polderlandschap centraal. Ze benadert het verlangen naar het verleden kritisch omdat het nogal eens als vals sentiment wordt misbruikt in de politiek van de laatste jaren.

Andrea Freckmann ziet in haar schilderijen van het Zeeuwse polderlandschap een parallel met de schilders van de Haagse school die de boerderijen, weilanden en koeien van het platteland weergaven en niet de spoorlijnen en telegraafpalen van de opkomende industrialisatie van die tijd. Om de nostalgie in de voorstelling tegenwicht te geven integreert ze geometrische patronen en kristalachtige voorwerpen in de voorstelling die een blik naar de toekomst moeten bieden. Andrea Freckmann voerde zo’n kristalvorm ook uit in hout in een veelkantige, deels beschilderde constructie die als een mysterieus object in de expositie staat. Een andere ruimtelijke uitbreiding van de schilderijen zijn een kleine Delfts blauwe koe en een koeienneus van ongebakken klei die bij het schilderij Bühnenbild für Kühe op een plankje zijn geplaatst.