Still Lives
‘In het verstilde moment op de grens van leven en dood blijkt er altijd nog wel behoefte te zijn om iets te eten. Op de vraag van mij waar de bewoners in de hospice die dag zin in hebben, volgt vaak een gesprek, wat mij weer voeding geeft om het leven met al zijn vragen en onzekerheden aan te kunnen.’

Wil van der Meer

Ik heb me aangesloten bij een steeds groter wordend leger. Dat van de vrijwilligers. Een keer per week kook ik in een hospice. Voor vier bewoners die allemaal iedere dag mogen zeggen waar ze trek of zin in hebben. En dat kan echt van alles zijn. Van een simpele tosti tot een uitgebreide rijsttafel. Bij wijze van spreken dan hè, want ik zie mezelf nog niet een rijsttafel in elkaar koken in anderhalf uur tijd. Zo rond 16:00 uur ga ik de kamers langs van de bewoners. En daar ben ik vaak onder de indruk van de rust en de liefdevolle aandacht. Mooie gesprekken met de bewoners naar aanleiding van eten, maar die vaak ook gaan over het leven, het geleefde leven waar soms met veel berusting op teruggekeken wordt. Ik kom uiteraard altijd met een vraag binnen; ‘Wat zou u willen eten?’ Maar even zo vaak kom ik naar buiten met een indrukwekkend verhaal. Over dat geleefde leven. Ik besloot om deze ontmoetingen op te gaan schrijven. Aangevuld met de recepten ontstonden er op die manier ontroerende portretjes van mensen in de laatste dagen van hun leven. En in tegenstelling tot wat men zou denken, is de relativerende lach nooit ver weg. Verdriet en vrolijkheid blijken hand in hand te gaan.

‘Het schilderen van een stilleven is voor mij zowel het vastleggen van een beeld op de meest sublieme manier als wat er in denkbeeldige lagen achter zit. De verstilling van het alledaagse, de regelmaat en vanzelfsprekendheid van dat leven.’

Lydia van der Meer

Ik ken Wil al zolang ik me kan herinneren, het is een feest om nu voor het eerst samen te werken. Geïnspireerd door zijn verhalen uit de hospice heb ik in mijn werk deze ontmoetingen vastgelegd doormiddel van een beeld uit dat verhaal of een ingrediënt waarmee hij kookt. In olieverf heb ik dat leven als het ware even stilgezet. Dat stilleven en het verhaal met het recept maakt het portret van de ontmoetingen in de hospice compleet.
Deze expositie vormt de opmaat tot een boek waarin de verhalen, de stillevens en de recepten samenkomen. Een uniek boek over het leven.