Ik wil een verhaal vertellen en schilderen is mijn beeldtaal. Het doet er niet toe of het echt of fantasie is. Mijn verhaal begint bij een ongekende drang naar vrijheid. Het schilderen geeft mij die vrijheid een wereld te creëren waarin mijn Hollandse en Indische roots resoneren. Het is een vervolgverhaal waarin mijn worsteling zichtbaar wordt. Ik heb koeien, tulpen en schapen geschilderd. Het Noord-Hollandse landschap stond centraal. Deze tussenfase heeft veel tijd gekost.
Van volledige assimilatie- een haring etende Indo op klompen- naar de Indo die ik nu ben. Dit zie je terug in mijn werk. Kleurrijk en een tikkeltje exotisch. Het is ook de drang om te willen weten, begrijpen en dit te uiten in mijn schilderijen, deze nieuwe waarheden van verzwegen verhalen en verstopte fotoboeken.

Kleur is voor mij het belangrijkste beeldelement. Uiteraard spelen beeldelementen zoals ritme en compositie ook een rol. Hiermee maak ik een mix van de geobserveerde werkelijkheid en mijn innerlijke beleving hiervan. Deze mix is mijn persoonlijke, voortdurende onderzoek naar de impact van kleur op het beeld: hoe helderheid en intensiteit elkaar beïnvloeden. En hoe krijg ik met een veelheid van kleuren een perfecte balans.

Panta Rhei: alles is en blijft in beweging. Ik zoek daarom geen absolute constante in mijn werk. Wel steeds terugkerend zijn vrijheid, stilte en ruimte. Ik hoop dat dit gevoel van schildersvrijheid bij de toeschouwer overkomt.