3 D. fundamenteel.

2018.
Wild Weef Objecten.
Terug naar fundamenteel werk.
Weer het eindeloos herhalen van bijna steeds dezelfde handeling.
Ieder steekje is even belangrijk als het andere.
De vorm, de kleur wijst zich vanzelf.
Komt uit het "niets" wat ontstaat als ik ruimte en tijd loslaat.
Eigenlijk is de hele tekst over fundamenteel schilderen hierna, op uitzondering van materialen en beweging naadloos toepasbaar op de Wild Weef Objecten.
Deze objecten hebben zoveel mogelijkheden!
Kunnen de maat houden zoals ze nu zijn maar zouden ook helemaal niet misstaan zo een 3, 4, 5 meter hoog in de buitenruimte.
In die zin kunnen deze objecten gezien worden als modellen voor grotere uitvoering.

Nu, na een aantal jaren verschillende andere kunst uitingen te hebben onderzocht weer "thuis gekomen" !




..................................................................................................................................................




Ooit begonnen als portret/modelschilder en via de vrije academie Den Haag ( Bob Bonies) tot puur abstract schilderen gekomen, transparant en eindeloos laag over laag.
Na ruim 25 jaar daar heel veel facetten van onderzocht te hebben daarnaast een zijspoor gevonden in ander materiaal wat resulteerde in, met eindeloos geduld haken en kantklossen met metaaldraad, verzilverd en verguld en messing.
Zo ontstonden sieraden en objecten.
Verschillende technieken met wol uitgeprobeerd en dat later gecombineerd met borduurwerk.
Via borduurwerk weer "thuis gekomen" bij fundamenteel werk maar nu 3 D.










Fundamenteel werk.

Mijn schilderijen kunnen in eerste instantie monochroom aandoen.
Ze zijn echter opgebouwd uit talloze lagen transparante verf over elkaar.

Vroeger werkte ik voornamelijk in wit en blauwgrijze tinten daarna met de primaire kleuren rood, geel en blauw.
Door deze heel transparant over elkaar heen te leggen ontstaan er vanzelf alle andere kleuren die er tussen zitten.
Mijn schilderen wordt puur abstract genoemd of wel fundamenteel .
Ik hou me bezig met de kleur, de penseelstreek, het doek.
En dan graag grote doeken, ik moet kunnen opgaan in het schilderen.
Er is kleur, structuur, ritme.
Er is ruimte,
Ik neem de vrijheid om mijn penseel te laten dansen en ik ga door totdat mijn penseel leeg is.
Ik ben alleen bij de handeling van het schilderen, het hoeft geen schilderij te worden.
Dat wordt het, al schilderend, vanzelf wel.
Niet één penseelstreek is belangrijker dan een andere.
In iedere penseelstreek ervaar ik de verwondering van het “zijn “van die penseelstreek.