Rubrieken
Hans Oosting

De laatste reis.
Sommigen weten zeker waar we heen gaan als het leven op aarde voorbij is. Ze zijn er volledig van overtuigd dat er een hemel dicht bij God is waar we herenigd worden met al onze geliefden. Velen zijn er niet zo zeker van, maar ze geloven wel dat ze ergens naartoe gaan; de grote leegte, de hemel, of, ondanks alle goede daden, uiteindelijk toch naar de hel. Zoveel culturen, zoveel ideeën over het hiernamaals. Verschillende woorden zoals Jannah, Jahannam, Olam Ha-Ba, Samsara, Nirvana, Duat en andere dimensies en rijken van de doden.
Wanneer we voor de laatste keer onze ogen sluiten, begint die laatste reis. Per boot, of zwevend als ziel die het lichaam verlaat, weer anderen klimmen op een ladder naar de Poorten van de Hemel en hele volksstammen keren terug op de aarde maar in een andere vorm van een dier. Een ding is zeker. We gaan naar een plaats die groots en onmetelijk is. Niemand reist naar een klein, knus plekje ergens in een kleine hemel. Het is allemaal groots en overweldigend, zelfs als blijkt dat er absoluut niets overblijft na de dood. En ook dat is overweldigend.