Rubrieken
Marieke Verkerke
Wat ik allemaal niet deed

Vandaag klom ik op het aanrecht en stak mijn hoofd in het bovenste kastje. Daar vond ik iets wat ik niet zocht. Een klein doosje, wat ik nooit nodig had.
Ooit kocht ik het omdat er een woord op stond, wat te mooi was om te laten liggen. ‘Rood zeewier’, las ik. In een klein doosje maar, met een paar gram maar!
Eenmaal thuis keek ik wat er verder nog op het doosje stond. Nou, nou, ik had iets in huis gehaald met een enorme bindingskracht. Als ik het hele doosje leeg zou strooien in het beslag voor een reusachtige taart, kon ik er later met gemak een ladder tegen aan zetten om er een kers op te plaatsen zonder dat ik met ladder en al in de reuzentaart zou zakken.
Maar ik deed het allemaal niet. Ruim twee jaar na het verstrijken van de houdbaarheidsdatum zette ik het doosje vandaag weer terug waar ik het vond. Om het weer te vergeten totdat ik op een dag mijn hoofd opnieuw in het bovenste kastje steken zal.

1 juli 2024