Rubrieken
5
Marieke Verkerke

Kunstenaar

Ik kreeg een bericht van mijn vriendin.
Ze had mij gevonden, ergens diep weggeborgen in een oude la. Daar had ze mij ooit ingestopt en vervolgens was ze mij kwijt geraakt. Maar nu ze me weer boven water had, meende ze zich te herinneren dat ik er toen niet zo gelukkig mee was.
Misschien was ze dat destijds ook niet met haar eigen kunsten. Maar nu ze het portret weer zag, vond ze het eigenlijk best leuk. Wel erg opgepoetst. Ze zou er nog wel iets aan willen doen.
Opeens is mijn vriendin niet meer uit haar atelier weg te slaan. Ze vroeg mij of ze haar experimenteer lust op het portret mocht gaan botvieren.
Als ik dat soort taal hoor begint mijn hart altijd direct vreugde sprongen te maken.
‘Ik was er toen niet zo gelukkig mee omdat ik zo angstig keek,’ zei ik haar.
Maar zij vond het juist een krachtig portret.
‘Angst? Dat zie ik er niet in. Eerder iets van, wanneer mag ik hier weg.’
Met terugwerkende kracht werd ik blij met mijn portret. Stel je voor dat ik helemaal geen angst heb maar eerder geen zin om ergens stil te zitten voor iemand anders die mij vastlegt op papier.
‘Weet je wat,’ zei ik haar, ‘laat het portret voor wat het is. Ik kom opnieuw bij jou stil zitten om me vast te laten leggen op papier.’
Mijn nieuwsgierigheid had weer de overhand. En een diep vertrouwen in de kunstenaar die mij beter kent dan ikzelf.

7 augustus 2025

Portret geschilderd door Janneke Geluk