Rubrieken
6
Marieke Verkerke

Spiegel

Tobias kan zwemmen, hij doet het zomaar. Pootjes los van de grond. Net als ik. Opeens weet ik hoe ik zelf zwemmen kan tussen mijn zussen die hun bikini’s hebben meegenomen. Ik hoef zo’n ding niet.
Er was gisteren bij de Oude School een expositie van, ik denk, de oude dame in het rood die daar buiten zat. Met een kat aan haar zijde. Ze kreeg een flinke bos van een oude jongeman. Hij kwam op de fiets met opgeheven bloemen. Hij leek blijer dan de vrouw in rood. Ze gingen naar binnen met bos en al. Even later fietste hij weg. De vrouw zat weer in het rood op haar stoeltje alsof er niets gebeurd was. Mijn zussen praatten over dingen die al voorbij waren. Waarom liep ik toch niet even bij de expositie naar binnen? Heb je geen bikini voor nodig.
In plaats daarvan dacht ik aan de man die elk jaar met Valentijnsdag bloemen voor mijn deur zette. Hij was ook een oude jonge man. Bevlogen als hij was van mijn tekeningen stuurde hij mij mysterieuze verhalen. Waarin ik hoog van de rotsen dook in een meer. En hij schreef mij een hond toe die ik later zou krijgen. Net als de vrouw in het rood leek hij blijer met mij dan ik zelf.
Maar zulke dingen zie je pas als je op een dag in de spiegel kijkt naar een oude dame in het rood.

27 juli 2025