Portfolio rubrieken
Marieke Verkerke
Spiegel

Aan de muur in de gang hing altijd een spiegel.
Op een dag verwisselde ik de spiegel voor een schilderij.
Tegenwoordig zie ik niet langer mijn hoofd voorbij schuiven als ik de trap op ga.
Allereerst zie ik een schilderij.
Ik ben niet de enige die het hoofd in de gang verloren heeft.
Spiegels die er niet meer hangen maken geen onderscheid des persoons.
Toch draait mijn man zich nog elke morgen naar het schilderij in de hoop zijn muts zodanig op het hoofd te plaatsen, dat het embleem precies in het midden zit.
Nu zijn hoofd niet meer in beeld verschijnt, lijkt deze handeling meer op een ritueel. Met de muts als relikwie.
Niettemin vertrekt mijn man altijd met het embleem in juiste positie.
Ik weet ook niet hoe dat kan.
Zou er vroeg of laat soms een spiegel in onze genen gaan zitten?